Voor het geval ik hier als vermist wordt opgegeven... Ik heb mijn puntlogje verhuisd naar een weblog van de fanclub van Marco Borsato. Daar heb ik net wat meer opties en mogelijkheden! Ik kan er filmpjes plaatsen en dat heb ik al flink gedaan. Mocht je nieuwsgierig zijn, verhuis me dan mee naar je favorieten. Mijn nieuwe weblogje is:

 

 

C u there!

 

xx Nienke

Gisteren was het eindelijk zover, de sneakpreview van ons tweede kindje!! Samen met Rob en tante Maayke ging ik naar Babyvision in Delft waar ik van Mila ook een pretecho heb laten maken. Ik vind het geweldig om eens te kunnen zien wat er allemaal van binnen in die buik gebeurt. Je voelt een hoop gefriemel, geschop en gedraai in je buik en ik probeer vaak te ontdekken hoe de baby opgevouwen in mijn buik ligt. De baby lag precies zoals ik dacht. Met de billen onder mijn rechterribben, hoofdje naar beneden en de voetjes in mijn linkerzij geplant.

 

De baby werd net wakker toen we aan de echo begonnen. Het lag zich lekker uit te rekken, te gapen en in de oogjes te wrijven. De baby lag er heel goed voor, afgezien van 1 of 2 armpjes voor het gezichtje. Dat was toch wel de favoriete houding, want die armpjes gingen nauwelijks weg. Volgens de pretechoscopiste had ons kindje lekker bolle wangetjes, volle lipjes en een sterke mimiek. Er werd vies gekeken, gelachen en gefronst in mijn buik. Ook heeft ze alles opgemeten en de baby ligt precies op schema. De omtrek van het hoofdje is wat kleiner en het buikje juist wat groter dan het gemiddelde. Volgens de berekeningen weegt het al 1116 gram! Ik kreeg nog een paar flinke schoppen tijdens de echo, het was af en toe zelfs niet meer te volgen waar Pukkie naartoe ging. Alle orgaantjes werden nog even nagekeken en het maagje en het blaasje waren goed gevuld. Er wordt goed gedronken daar binnen. Na een half uurtje genieten, was het helaas alweer voorbij. Gelukkig hebben we de DVD en de foto's nog. De foto's wil ik jullie natuurlijk niet onthouden!

 

 

 

 

Verder ben ik de afgelopen tijd bezig geweest met Mila's kamertje, het grote babyshoppen en de wieg.

 

Ik ben al een paar weken bezig met het schuren en wit verven van grenen meubeltjes die in Mila's nieuwe kamertje komen te staan. Voordat het goed dekt, ben je 3 verflagen verder. De muren zijn ook al twee keer geverfd en eentje is er knalroze geworden. Nu ben ik begonnen aan de sjabloontjes op de meubeltjes om het wat op te fleuren en er een eigen draai aan te geven. Opa Theo is bezig aan haar kledingkast en die willen we dan ook nog verven. Mila is megatrots op haar nieuwe kamertje maar ik geloof niet dat ze beseft dat ze hier ook daadwerkelijk gaat slapen. Dat komt wel als we het gaan inrichten. De accessoires zijn iig al geshopt!

 

En hier is dan een impressie van de Tante Til prinsessenkamer:

 

Uiteraard kon ik het niet laten om een aantal nieuwe dingen voor de baby te kopen. De grootste aankopen waren toch wel de kinderwagen Mutsaerts TransAction en de maxicosi die dinsdag geleverd worden.

 

 

Ik heb nieuwe stofjes voor de familiewieg uitgezocht. Deze wieg komt uit de familie van Rob en hij heeft er net als zijn zus en broer ingelegen. Ook Mila lag hierin. De wieg was bekleed met een gele stof en blauwe konijntjes en dat wordt nu paars met wit. Oma Tineke komt elke woensdag even langs om eraan te gaan werken. Nu ziet het er nog zo uit:

 

Zo, dan zijn jullie ook weer een beetje op de hoogte van wat hier allemaal achter de schermen gebeurt!

 

Toedels!

 

x Nienke

Nee, geen writersblock, internet crash, megacrisis, of andere smoes om zolang niet te loggen, niets van dat alles. Nee, gewoon even geen tijd en puf om te loggen. Gewoon lekker toegeven aan de vermoeidheid van mijn zwangerschap en na 3 maanden misselijkheid eindelijk weer flink mijn sociale contacten oppakken. Toen had ik ineens zoveel leuk logmateriaal, maar geen tijd om het allemaal op te schrijven. Dan krijg je de issue hoe krijg ik dit ooit in een update?? Ik zal een verkorte poging wagen!

 

De afgelopen anderhalve maand heb ik:

Kortom genoten van alles wat leuk en minder leuk was eigenlijk! Alle foto's uitzoeken, gaat ook niet lukken dus hier een paar kiekjes ter opleuking:

 

Ik en Belinda uit Zuidafrika, in het oranje!

 

Mila met staartjes

 

Een duimend en gezond tweede wondertje op de 20 weken echo

 

 

En de groei aan de buitenkant ;-)

 

x Nienke

Eerste kerstdag zijn we al vroeg opgestaan. Om half 8 zaten we met zijn allen in de auto op weg naar Duitsland waar Henk en Pauline al waren, samen met een heleboel vrienden. Vroeger gingen we altijd met die vriendengroep en hun kinderen naar een vakantieboerderij. Het was weer als vanouds, want ik was toch 3 jaar niet meegeweest.

 

Mila vond het ook prachtig al die verschillende mensen. We hebben lekker gewandeld, gekletst, een puzzel gelegd van 2000 stukjes (in 1,5 avond!) en nog crea-bea gedaan. Suzan had schilderdoeken en acrylverf meegenomen, dus daar gingen we mee aan de slag. Het was de bedoeling een zesluik te maken. Maar dat idee werd al snel losgelaten. Mila kliederde vol enthousiasme een schilderdoek vol en ik heb er toch nog een tweeluik van weten te maken. Ik ben best trots op het eindresultaat!

 

Eindresultaat:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tweede kerstdag zaten we rond half 10 allemaal aan tafel voor het ontbijt. Daarna hebben we een kasteel in Bad Bentheim bezocht. Dat was best een mooi kasteel met veel authentieke attributen uit de kasteelherentijd. Het was er best wel koud, dus daarna zijn we lekker naar huis gegaan om het houtvuur op te stoken en warme chocomel met slagroom te gaan drinken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tegen etenstijd hebben we eerst een apart voorafje genomen. Buiten...

 

We hadden twee houtkorven aangemaakt en daar gingen we zelf broodjes boven bakken. Een stukje deeg op een stok en draaien maar. Na 20 minuten hadden we een lekker eigengebakken broodje waar we roomboter en suiker op smeerden. Hmmmmm!! En na het broodje werden er stapels pannenkoeken gebakken die allemaal zijn opgegeten! Na het eten was het alweer tijd om huiswaarts te keren. Om half 11 waren we weer thuis.

 

Precies goed dit soort kerstdagen!!

 

Oh en we vonden ook nog een leuke ijssalon in Bad Bentheim...

 

 

x Nienke

 

Kerstboom staat onder mijn arm hihi!

xxx

Marco had alle vrijwilligers van zijn fanclubdag uitgenodigd voor een gezellig etentje. Erg lang hoefden we niet te wachten, want vrijdagavond 15 december was het al zover!

 

Na het werk reden Marijke, Inge en ik naar het restaurant waar Marco al aanwezig was met een aantal gezelligerds! Net als vorig jaar kwamen er allerlei tapasbakjes langs met heerlijkheden als carpaccio, wokschoteltje, gamba's op een stokje, mosterdsoep en ijs. We lieten het ons allemaal ontzettend smaken.

 

Marco kreeg van ons allen een prachtig verjaardagskado in de vorm van een bijzondere fles wijn uit zijn geboortejaar en een straatnaambord van het eerste Marco Borsato Plein. Hij vond het superkado's dus alle moeite van Anneke is niet voor niks geweest.

 

Iedereen was weer in opperbeste stemming en er werd flink geknuffeld, gedanst en foto's' gemaakt. Er zijn deze avond zoveel foto's gemaakt, dat woorden eigenlijk overbodig zijn... Erik en Bennie, bedankt voor het vastleggen van deze bijzondere avond! Ik zal wat foto's hier neerzetten voor de sfeerimpressie!! Ik ben best een beetje jaloers op mijn eigen foto's met Marco... Wat was hij weer lekker enthousiast aan het knuffelen!! Heerlijk dat Italiaanse temperament!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo we zijn weer klaar met kwijlen... Zucht, wat een avond!!

 

x Nienke

Leuke foto's zijn er om op je logje te zetten.

 

Deze vind ik nou leuk!!

 

 

26-11: Fanclubdag Marco Borsato. Zucht wat was het gaaf en zucht, wat zien we er moe maar voldaan uit, hihi!

 

 

9-12: Onze eigen kerstboom omhakken in het kerstbomenbos in Huizen!!

 

 

Mama, mag ik deze omhakken?

 

 

Zo met die ballen erin istie nog mooier!! We hebben onze zelf omgehakte kerstboom opgetuigd in de woonkamer en we zijn er blij mee!

 

xx Nienke

 

Ik begin weer een beetje bij te komen van het weekend... Mag ook wel he op donderdag?? Het waren heerlijke feestdagen. Helaas hadden mijn pc en punt ook wat kuren, dus ik hoop dat deze update er helemaal opkomt!

 

We gaan even terug naar vrijdag 24 november. Tijd voor feestje nummer 1. Inge was jarig geweest en zij had het geniale idee opgevat haar verjaardag te vieren in discotheek Locomotion. Daar organiseerde Radio 2 de finale van de stemronde van de Top 2000. En Marco zou ook een nummertje ten gehore brengen. Natuurlijk altijd leuk om je verjaardag te vieren met live muziek van Marco erbij!! Ik ben na het werk naar buum Martijn gesjeesd om hem op te halen. Samen zijn we doorgereden naar Inge waar we haar nieuwe met veel zweet en tranen opgebouwde badkamer mochten bewonderen. We waren al vrij laat en konden na een tijdje zoeken nog net mijn auto parkeren ergens in de berm...

 

Toen we binnenkwamen was het radio 2 feestje al begonnen en Inge wist de weg in Locomotion. Ze wilde via een trap naar boven om daar het optreden te bekijken. We vonden geen trap, want daar was het afgezet, maar wel Marco! Hij stond naast het podium en deed een heel leuk dansje op Ich bin wie du... Toen zag hij ons staan en kwam even gedag zeggen en een knuffel geven  Altijd fijn natuurlijk! Hij vroeg of we er zondag ook bij waren (uiteraard) en daarna kon hij gelijk het podium op om Marguerita te zingen. Wij zijn in de zaal gaan staan en niet lang daarna stond er een enorme camera op ons gericht. Vanuit meerdere hoeken hoorde ik later dat ik weer eens close-up in beeld was. Ine heeft er zelfs nog snapshots van gemaakt thuis. Thnx!! Leuk ter opvrolijking van dit logje! Hier sta ik zelfs half versmolten met Marco:

 

 

We hebben nog lekker staan dansen en swingen en rond half 12 was het laat genoeg om weer huiswaarts te keren.

 

Want op 25 november werd mijn lieve dochter Mila natuurlijk alweer 2 jaar oud! Ze was zo trots op haar slingers en ballonnen. Oma en Omi waren al een paar daagjes aanwezig en we genoten met zijn allen van Mila's enthousiasme en onophoudelijke gebabbel. Vrijdag had Mila haar verjaardag al mogen vieren op het kinderdagverblijf. Ze had een mooie muts gekregen met een twee erop. En trots dat ze daarop was! Zodra we thuis voor haar begonnen te zingen, rende ze naar haar muts om hem weer op te zetten. Dat koppie dat eronder vandaan kwam, was echt onbetaalbaar.

 

 

 

We begonnen de dag uiteraard met "taart". Rob en ik hadden in gedachten om er zelf eentje in elkaar te zetten met cake en slagroom. Maar uiteindelijk had ik een ander idee, en dat was helemaal leuk. Allemaal plakjes cake met slagroom en versiersels erop. Mila's gebakje zag er superfeestelijk uit met een chocolade 2 en twee rode kaarsjes. Die brandende kaarsjes waren wel het mooiste als ik haar gezichtje mocht geloven.

 

 

Gedurende de dag is er heel veel familie langs geweest en ook de buurtjes en nog een stel vrienden met hun dochtertje. Al die aandacht was dolle pret. Ze werd enorm verwend met kadootjes en die wilde ze alleen maar uitpakken bij opa Henk. Opa Jeroen had nog een accordeon meegenomen en daarmee kreeg ze een hele verjaardagsserenade.

 

 

's Middags wilde ze uiteraard niet naar bed, want met al die gezelligheid beneden dan ga je toch niet slapen? En dan nog de spanning van al die kadootjes die ze de hele dag kreeg. Het uitpakken was natuurlijk de grootste hit. Wat erin zat, was eigenlijk van ondergeschikt belang. Ze is verschrikkelijk verwend met boekjes, kliederschortjes, verf, stiften, potloodjes van Nijntje, een setje kleertjes, een My little pony (die ik vroeger zoooo graag wilde hebben.. wat ben ik gelukkig nu, haha!) en wat spulletjes voor op haar grote meiden kamer.

 

 

Al met al een drukke en geslaagde verjaardag!! En... wat een verschil alweer met vorig jaar he...?

 

 

En toen was het zondag 26 november, de fanclubdag van Marco Borsato. Om 9.00 uur stonden we weer met alle vrijwilligers bij het Lexion in Westzaan paraat om de voorbereidingen voor deze dag te treffen. Eerst dachten we dat we de verkeerde dresscode hadden doorgekregen. Er liepen allemaal mensen rond in schaarse kleding. En die was ook nog eens van doorzichtig kant en strak leer. De afterparty van het Bitch feest bleek nog in volle gang. Inge, Tessa, Kelly en ik zouden de rest van de dag voornamelijk in de kinderhoek te vinden zijn. Wij hadden bijna geen voorbereidingen meer, want Marijke had tijdens haar zwangerschapsverlof flink zitten oefenen op het moederschap met knippen en plakken voor alle jonge Borsato-fans. Wij hoefden alleen nog maar de slingers op te hangen, de ballonnen op te blazen (had ik de dag ervoor allemaal nog geoefend) en we hadden Kelly die al bij het plafond kon met een klein opstapje. We hadden erg veel lol met het optuigen van de hoek. Bovendien was het er niet zo goor als het vorige jaar en stonden er al banken en tafels. Best prettig als ook de locatie alles een beetje op orde heeft. Marco kwam ook nog een paar keertjes kijken hoe het ging en hij feliciteerde me nog met Mila's verjaardag.

 

Toen de deuren open gingen, begon ik met de kaartcontrole. Na een uurtje waren er al 1150 mensen binnen en namen de lieve kassa-dames het van me over. Toen had ik even een momentje om iets te eten te halen en mijn hand te laten lezen door Professor Drabb. Ik was erg nieuwsgierig wat hij zou zeggen en als ik eerlijk ben, was ik erg onder de indruk. Want 9 van de 10 dingen die hij opnoemde, waren waar! Ik zal maar even voor me houden wat hij allemaal heeft gezegd, want het ging vooral over mijn libido, hahaha!

 

De kidskorner was gedurende de dag een groot succes. Er werd flink geknipt, geplakt en gekleurd. We moesten zelfs stroken bijknippen, maar ook daarbij kregen we hulp! De meeste ouders waren ook heel enthousiast aan het meeknutselen met hun kids. Wij konden ook nog even bij de Idols gaan kijken, want ik wilde de eerste 3 kandidaten wel erg graag zien. En dat is gelukt, hopelijk hebben ze ons gejuich nog gehoord. Bij ons in de zaal stond ook het beeld van Marco uit Madame Tussaud.

 

Om 16.15 uur was het tijd voor de kids meet & greet met Marco. Ik kwam amper de kindermenigte door die voor de deur stond te wachten. Gelukkig hielp het als ik mijn pasje omhoog hield en zei dat ik misschien die deur wel zou openmaken... Het waren een heleboel kindjes en wat kunnen die een hoop herrie maken zeg! We hebben ze allemaal naar binnen gelaten en ze gingen op kussens zitten op de grond. Het duurde even voordat Marco kwam, dus de kids hebben flink gezongen. De meeste dromen zijn bedrog en Rood en zelfs Sinterklaasje kom maar binnen... Het was een groot feest! Kindjes moesten plassen, wilden naar papa toe, renden rond en wilden niet op de grond zitten. Je komt ogen en oren te kort, maar het ging allemaal voorspoedig. Alle kinderen zijn met Marco op de foto geweest. Missie geslaagd.

 

Omdat deze meet & greet zo goed ging, werden we gevraagd ook de M&G met de minder validen/gehandicapten te begeleiden. Die had ik het jaar ervoor ook gedaan, dus die ervaring kwam goed van pas. Marco nam ook voor deze groep weer alle tijd. Het meest ontroerende vond ik het blinde meisje dat even mocht bevoelen hoe Marco er nou uitziet... Ze deed het zo voorzichtig en met ontzag. Marco hield haar handen op het eind nog even vast en nam daarna afscheid.

 

Toen eindelijk alle fans het pand uitgewerkt waren, voelde ik pas hoe enorm moe ik was. Kapot maar zo voldaan, zoals het hoort. Er was weer een fanclubdag voorbij die soepel was verlopen. Marco eindigde de dag met een foto van elke vrijwilliger. Toen ik aan de beurt was woelde hij even door mijn haar en zei, een brok spontaniteit, houden zo! Lief he... Daarna kregen de fanclubleiders, Marco en Armando nog een kado namens ons allen en hield Marco een speech van 5 minuten. Hij bedankte alle vrijwilligers en in het bijzonder Nathalie. Hij wilde erg graag naar huis, want Leontine was na een week afwezigheid weer thuis. Hij wilde zo graag weg dat we zelfs de groepsfoto helemaal vergeten zijn! Ik geef hem geen ongelijk!

 

Ik kan terugkijken op een fantastische dag. En we hebben nog een etentje met Marco tegoed. En dat gaat vast net zo gezellig worden als vorig jaar!!

 

Ik heb veel enthousiaste geluiden gehoord over deze geslaagde dag. Volgend jaar komt er weer zo'n professionele maar toch kneuterige fanclubdag, toch Marco?

 

x Still Happy Nienke

Zaterdag wordt Mila alweer 2 jaar. Mijn kleine bijdehandte meisje wordt groot! Het babyvet verdwijnt, de woordjes verschijnen en wij mogen elke dag van haar genieten. Vorig jaar bleef mijn oma een paar dagen logeren met haar verjaardag. En dit jaar hebben we besloten daar maar een traditie van te maken, zolang het ons nog gegeven is. De vier generaties zijn dus weer bij elkaar!!

 

Omi, oma, mama en Mila. Een lekker stelletje, voldoende blije gezichten om van te genieten dus! Tijd voor een korte foto-impressie!

 

Omi en Mila hebben alweer heel wat boekjes gelezen...

 

Omi kent het liedje ook, 1-2-3-4 hoedje van papier. Mila is sinterklaas kapoentje, zo zegt ze wijs.

 

Een spelletje doen met oma Loesie:

 

En ik heb eventjes creatief gefreubeld voor de kindertractatie voor morgen... Het zijn muizen van eierkoeken geworden. Lekker makkelijk en leuk om te maken en hopelijk smaken ze de kids van 2 jaar!

 

 

Nou nog een taart maken en dan zaterdag: FEEST!!!!

 

xx Nienke